بهرام سلیمانی، معاون سیاسی و اجتماعی استانداری کرمانشاه، در مراسم رونمایی از پوستر «عصر شعر دهکده» این برنامه را فرصتی مهم برای کشف استعدادهای ادبی محلی و احیای نشاط فرهنگی در مناطق روستایی استان دانست.
در ساختار مدیریتی امروز، برخی پروژهها نه برای بهرهبرداری واقعی که برای «نمایشِ بهرهبرداری» افتتاح میشوند؛ گویی آیین افتتاح، خود هدف است، نه نتیجهی آن. این چرخهی تکراری، پدیدهای تازه در روانشناسی مدیریتی ایران پدید آورده است: حافظهی افتتاحی کوتاهمدت.
✍️عبدالرضا یاری در شرایطی که استان کرمانشاه بیش از هر زمان نیازمند شتاب در مسیر توسعه و بهرهگیری از ظرفیتهای بومی است، حضور برخی مدیران تعویقی در بدنه اجرایی استان، به مانعی جدی در تحقق اهداف کلان تبدیل شده است. این مدیران نهتنها تسهیلگر امور نیستند، بلکه با تعویق در تصمیمگیری و واگذاری مسئولیتها،
وقتی سیاست جای حکمت را میگیرد و نمایش جای تدبیر را، نتیجه همین میشود که در کرمانشاه میبینیم؛ شهری با ظرفیتهای بیپایان اما با عملکردی کوتاهقد. اینجا پروژهها دیر به ثمر میرسند، تصمیمها کوتاهعمرند و مردم، میراثدار خستگی وعدهها شدهاند.
معاون هماهنگکننده سپاه حضرت نبیاکرم(ص) استان کرمانشاه از برگزاری بیش از چهارهزار برنامه فرهنگی، شهدایی، هنری و عمرانی به مناسبت هفته دفاع مقدس خبر داد و شعار امسال این هفته را «ما فاتحان قلهایم» اعلام کرد. این برنامهها شامل رونمایی از ۳۰ مستند زندگینامه شهدای استان، دیدار با خانوادههای معظم شهدا و اجرای طرحهای عمرانی و انرژی تجدیدپذیر است.
کسب سهمیه المپیک آسیایی جوانان توسط ورزشکار کرمانشاهی
سالها سکوت کردم و از ورود مستقیم به مسائل استانی خودداری کردم، اما اکنون روشن است که سکوت، نه نشانه صبر، که بهانهای برای بیمسئولیتی و توجیه رفتارهای غیر حرفهای برخی شده است. امروز زمان آن رسیده که هر اقدام و تصمیم ناصواب پاسخگو باشد و بیتوجهی به قوانین نانوشته اخلاق مدیریتی، دیگر تحمل نخواهد شد. مطالبهگری منصفانه، اما بیرحمانه، خط قرمزی است که از این پس عبور نخواهد کرد؛ چرا که عدم پاسخگویی، دیگر توجیه نمیشود و این سکوتِ طولانی، به جای آرامش، تنها بر شدت بیمسئولیتی افزوده است.
شتاب خیرهکننده فناوریهای نوین، جهان را به دهکدهای کوچک بدل کرده است؛ اما در پس این پیشرفتها، شکافی خطرناک میان توان فنی ابزارها و ظرفیت فرهنگی کاربران آشکار میشود. نتیجه این ناهماهنگی، بروز پدیدهای بهنام تأخر فرهنگی است؛ جایی که شبکههای اجتماعی و موبایلهای هوشمند بهجای تقویت ارتباط و درک متقابل، به میدان تعارض، شایعهپراکنی و فرسایش سرمایههای فرهنگی بدل میشوند.
وقتی اتوبوسهای حامل آزادگان در ۲۶ مرداد وارد شهرها شدند، تاریخ ایران با اشک شوق مادران، فریاد صلوات مردم و لبخند رزمندگان آزاده دوباره نوشته شد.
مادر، تنها واژهای است که پیش از تولد شنیدهایم، با نفس کشیدن آموختهایم و تا پایان عمر از تکرارش سیر نمیشویم؛ واژهای که هر بار گفته شود، جهان رنگ رحمت میگیرد.
