سلامت اجتماعی؛ خط مقدم حکمرانی برای صیانت از سرمایه انسانی

مدیرکل دفتر امور اجتماعی و فرهنگی استانداری کرمانشاه با تأکید بر اینکه ارتقای سلامت اجتماعی و روانی جامعه صرفاً یک مأموریت بهداشتی نیست، بلکه ضرورتی راهبردی برای حفظ سرمایه انسانی و تقویت تاب‌آوری اجتماعی کشور است، گفت: پیشگیری، مداخله به‌هنگام و توسعه شبکه‌های حمایتی باید در کانون سیاست‌گذاری‌های اجتماعی قرار گیرد.

در نشست وبیناری کشوری حوزه سلامت اجتماعی که با حضور رئیس اداره سلامت اجتماعی و حاشیه‌نشینی وزارت کشور، مسئولان حوزه بهداشت و درمان و مدیران استانی برگزار شد، مدیرکل دفتر امور اجتماعی و فرهنگی استانداری کرمانشاه بر ضرورت اتخاذ رویکردی جامع، علمی و چندبخشی در ارتقای سلامت اجتماعی و روانی جامعه تأکید کرد.

وی با اشاره به پیچیدگی و چندوجهی بودن آسیب‌های اجتماعی اظهار داشت: امروز بسیاری از چالش‌های اجتماعی ریشه در عوامل اقتصادی، فرهنگی، خانوادگی و روانی دارند و به همین دلیل نمی‌توان با رویکردهای جزیره‌ای و مقطعی به مقابله با آن‌ها پرداخت. موفقیت در این حوزه مستلزم هماهنگی میان دستگاه‌های اجرایی، مراکز علمی، نهادهای فرهنگی، سازمان‌های مردم‌نهاد و شبکه‌های اجتماعی محلی است.

مدیرکل دفتر امور اجتماعی و فرهنگی استانداری کرمانشاه افزود: تقویت سلامت روان، افزایش امید اجتماعی، توسعه مهارت‌های زندگی، گسترش خدمات مشاوره‌ای و حمایت از گروه‌های در معرض آسیب از مهم‌ترین محورهای پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی به شمار می‌رود و باید به عنوان یک اولویت در برنامه‌ریزی‌های ملی و استانی مورد توجه قرار گیرد.

وی با تأکید بر اهمیت شناسایی به‌موقع عوامل خطر و مداخله زودهنگام در مسائل اجتماعی تصریح کرد: هر اندازه نظام رصد اجتماعی، آموزش عمومی و خدمات حمایتی تقویت شود، امکان مدیریت مؤثرتر آسیب‌ها و کاهش پیامدهای فردی و اجتماعی آن‌ها افزایش خواهد یافت.

مدیرکل دفتر امور اجتماعی و فرهنگی استانداری کرمانشاه همچنین خاطرنشان کرد: ارتقای تاب‌آوری اجتماعی، تحکیم بنیان خانواده، تقویت سرمایه اجتماعی و افزایش مشارکت مردم در برنامه‌های فرهنگی و اجتماعی از مهم‌ترین مؤلفه‌های کاهش آسیب‌ها و تضمین پایداری اجتماعی در جوامع محلی است.

وی در پایان با اشاره به ضرورت بهره‌گیری از ظرفیت‌های ملی و استانی در حوزه سلامت اجتماعی گفت: صیانت از سرمایه انسانی کشور نیازمند نگاه پیشگیرانه، سیاست‌گذاری مبتنی بر داده و اجرای برنامه‌های هدفمند در حوزه سلامت اجتماعی است؛ مسیری که می‌تواند زمینه‌ساز افزایش امنیت روانی، انسجام اجتماعی و توسعه پایدار در جامعه باشد.