مشکلات فرهنگی ریشه مشکلات جامعه / نقدی بر عملکرد دستگاههای فرهنگی

روزنگارآنلاین – پیمان مرادی، اگر از سر تامل مشکلات امروز کشور و به تبع آن استان کرمانشاه شود به وضوح می توان دریافت که غفلت در مقوله فرهنگ چه تبعاتی زیانباری را در حوزه مدیریتی، اقتصادی، اجتماعی و دیگر زمینه ها به دنبال داشته است چراکه موفقیت و یا عدم موفقیت در هر موضوعی بستگی به میزان و نحوه پرداختن به فرهنگ مربوط به آن دارد.

مشکلات کنونی جامعه و شواهد گویای آن است که در بخش فرهنگ سازی به شکل مناسبی عمل نکرده ایم و این زیبنده کشور و تمدن کهن ایران نیست.

در استان کرمانشاه نیز ضعف مفرطی در عرصه فرهنگی به چشم می خورد.

هرچند در بخش فرهنگی هر کس به سهم خود کوتاهی کرده است اما در این بین سهم نهادهای متعدد فرهنگی بیشتر و چشمگیرتر است.

بی برنامه بودن و یا ضعف برنامه های فرهنگی، عدم هم افزایش دستگاههای فرهنگی، روزمرگی، عدم استفاده مناسب از ظرفیت نیروی انسانی توانمند در مراکز فرهنگی، عدم درک لازم از اهمیت مقوله فرهنگ از جمله مهمترین مشکلات در حوزه فرهنگی جامعه است.

در کرمانشاه و در بسیاری از متولیان تصورشان از کار فرهنگی به انجام جسته و گریخته کارهای روزمره مانند برگزاری نمایشگاه نقاشی و عکس، تجلیل از تعدادی معدودی از مفاخر علمی و فرهنگی و یا برگزاری کنسرت و جشنواره است.

درست است که انجام این کارها مناسب به نظر می رسد اما باید این سوالها را پرسید که آیا امور فرهنگی فقط به این کارهای محدود ختم می شود؟

مخاطبان این نوع کارها چند درصد همه مردم جامعه را شامل می شود؟

آیا بهتر نیست که برنامه های فرهنگی فراگیر شده و همه مردم را تحت پوشش قرار دهد؟

پس سهم مردم مناطق محروم مانند حداقل ۳۶ مجله حاشیه نشین در شهر کرمانشاه با بیش از ۴۰۰ هزار نفر جمعیت و دیگر نقاط محروم استان و روستاهها کجا قرار دارد؟

بدیهی است که مردم مناطق محروم بیشتر به کار فرهنگی در همه بخش ها مانند نهادینه کردن فرهنگ کار و حرفه آموزی نیاز دارند و باید کار فرهنگی را در دل این مناطق و دیگر بخش های جامعه درد تا همه از آثار و فواید کار فرهنگی بهره گیرند و از حجم مشکلات کنونی کاسته شود.

باید این واقعیت را پذیرفت که کار فرهنگی کاری لوکس نیست و هر کسی هم نمی تواند کار فرهنگی انجام دهد.

انتظار می رود تا متولیان مربوطه نقاط ضعف حوزه فرهنگ را واقع بینانه مورد توجه قرار دهند و اشتباه های موجود را بپذیرند و از افراد شایسته و توانمندتر در جایگاه حساس فرهنگی استفاده شود که البته این موضوع نیز مستلزم داشتن فرهنگ مربوط به آن است.