از آسمان خونین تا شهر مقاوم؛ گیلانغرب هنوز روایت ایستادگی دارد

روزنگارآنلاین: گیلانغرب را اگر تنها روی نقشه جغرافیایی کرمانشاه جست‌وجو کنیم، شهری در غرب استان و در همسایگی مرزهای ایران و عراق خواهیم یافت؛ اما این تصویر، تنها بخشی از واقعیت این شهر را نشان می‌دهد. در حافظه تاریخی مردم ایران، گیلانغرب معنایی فراتر از یک موقعیت جغرافیایی دارد؛ نامی که با مقاومت، ایستادگی و روزهای سخت دفاع مقدس گره خورده است.

این شهر یکی از نخستین مناطقی بود که از روزهای آغازین تجاوز رژیم بعث عراق، طعم تلخ جنگ را چشید؛ جنگی که برای مردم مناطق مرزی فقط در سنگرها و خطوط مقدم خلاصه نمی‌شد، بلکه خانه‌ها، مدارس، خیابان‌ها، بازارها و زندگی روزمره مردم را نیز درگیر کرد.

در سال‌های دفاع مقدس، گیلانغرب یکی از اهداف اصلی دشمن برای درهم شکستن روحیه مردم مناطق مرزی بود. حملات زمینی و هوایی، تهدید، آوارگی و تلاش برای ایجاد هراس در میان مردم، بخشی از واقعیتی بود که ساکنان این شهرستان با آن مواجه شدند؛ اما آنچه گیلانغرب را در تاریخ دفاع مقدس متمایز کرد، نه فقط حجم حملات دشمن، بلکه واکنش مردم در برابر این فشارها بود.

شهری که زیر آتش ماند، اما تسلیم نشد

مردم گیلانغرب ماندند؛ در کنار نیروهای مدافع قرار گرفتند، دشواری‌های جنگ را تحمل کردند و تلاش کردند زندگی را در میانه صدای انفجار و حملات دشمن ادامه دهند. همین ایستادگی، به تدریج نام گیلانغرب را در کنار عنوان «دومین شهر مقاوم کشور» قرار داد؛ عنوانی که پشت آن، روایت هزاران انسان، خانواده و زندگی قرار دارد.

مقاومت مردم این شهر را نمی‌توان صرفاً یک پیروزی نظامی دانست. این مقاومت، حاصل تاب‌آوری مردمی بود که عزیزان خود را از دست دادند، مجروح شدند، خانه‌هایشان آسیب دید و روزهای بسیاری را در اضطراب و نگرانی سپری کردند، اما اجازه ندادند جنگ ویرانی، سرنوشت نهایی شهرشان باشد.

در میان همه روزهای تلخ جنگ، ۱۹ مرداد سال ۱۳۶۲ جایگاهی ویژه در حافظه تاریخی گیلانغرب دارد؛ روزی که آسمان شهر شاهد یکی از سنگین‌ترین حملات هوایی رژیم بعث عراق بود و مناطق مسکونی هدف بمباران قرار گرفت.

آن روز، جنگ از فاصله سنگرها عبور کرد و مستقیماً به میان مردم آمد. خانه‌ها و محل زندگی شهروندان هدف قرار گرفت و زنان و کودکان نیز در میان قربانیان این حمله قرار داشتند؛ انسان‌هایی که در میدان نبرد حضور نداشتند، اما قربانی مستقیم جنگ شدند.

حاصل این بمباران، ۱۵۰ شهید و ۴۷۲ مجروح بود؛ ۶۲۲ انسانی که هرکدام داستانی مستقل دارند و پشت نام و آمارشان، خانواده‌هایی قرار گرفته‌اند که مسیر زندگی‌شان برای همیشه تغییر کرد.

برای یک خانواده، ۱۹ مرداد با داغ از دست دادن فرزند معنا پیدا کرد؛ برای خانواده‌ای دیگر با فقدان پدر یا همسر و برای خانواده‌ای دیگر با مجروحی که آثار جنگ را سال‌ها با خود حمل کرد. از همین رو، نمی‌توان این حادثه را تنها با چند عدد روایت کرد. هر شهید، یک زندگی و هر مجروح، بخشی از یک خانواده و یک خاطره تاریخی است./مهر