در چارچوب گذار از حکمرانی متمرکز به الگوهای مشارکت‌محور، اجرای سیاست "مدیریت محله‌محور" در کرمانشاه به‌عنوان یک راهبرد ملی، با هدف واگذاری بخشی از قدرت تصمیم‌سازی به سطح محلات شتاب گرفته است؛ مسیری که تکمیل شوراهای محلات را به‌عنوان حلقه واسط دولت و جامعه، به پیش‌شرط تحقق کارآمدی، افزایش سرمایه اجتماعی و ارتقای تاب‌آوری در سطوح محلی تبدیل کرده است.

وقتی سیاست جای حکمت را می‌گیرد و نمایش جای تدبیر را، نتیجه همین می‌شود که در کرمانشاه می‌بینیم؛ شهری با ظرفیت‌های بی‌پایان اما با عملکردی کوتاه‌قد. اینجا پروژه‌ها دیر به ثمر می‌رسند، تصمیم‌ها کوتاه‌عمرند و مردم، میراث‌دار خستگی وعده‌ها شده‌اند.