تردد بیش از هزار و ۶۰۰ زائر اربعین از مرز سومار ثبت شد
معاون عملیات فرماندهی انتظامی استان کرمانشاه از تردد یک هزار و ۶۵۵ زائر اربعین از مرز سومار خبر داد و گفت: تمهیدات لازم برای تردد روان زائران در این مرز فراهم شده است.
معاون عملیات فرماندهی انتظامی استان کرمانشاه از تردد یک هزار و ۶۵۵ زائر اربعین از مرز سومار خبر داد و گفت: تمهیدات لازم برای تردد روان زائران در این مرز فراهم شده است.
زیرساختهای مطلوب کرمانشاه امسال میزبان ۶۰ درصد زائران اربعین بود. گشایش مرز سومار در کنار مسیر پرتردد خسروی ضمن کاهش بار مهران، نویدبخش سفری آسان برای سالهای آینده است.
رئیس ستاد مرکزی اربعین با بیان اینکه مرز سومار در نخستین جلسه ستاد مرکزی اربعین بهعنوان یکی از مرزهای رسمی اربعینی کشور تصویب خواهد شد، گفت: پیشبینی میکنیم اربعین سال آینده دستکم ۱۰۰ هزار زائر از این مرز تردد کنند.
فرماندار گیلانغرب با بیان اینکه زائرین از وضعیت زیرساختهای مرز سومار رضایت دارند، گفت: مشکلی برای تردد زوار از این مرز وجود ندارد.
همزمان با آغاز فعالیت مرز سومار در مسیر تردد زائران اربعین، ارزیابی میدانی مسئولان مدیریت بحران از آمادگی دستگاههای امدادی و خدماترسان، از شکلگیری هماهنگی مطلوب میان نهادهای اجرایی برای تأمین ایمنی، تسهیل تردد و ارتقای کیفیت خدمات به زائران حکایت دارد؛ ظرفیتی که میتواند جایگاه این گذرگاه مرزی را در سالهای آینده بیش از پیش تقویت کند.
مرز سومار با فاصله تنها ۱۷۰ کیلومتری تا بغداد، پتانسیل تبدیل شدن به یک ابرکریدور لجستیکی و اتصال ایران به بازارهای مدیترانه و شرق آسیا را داراست که نیازمند حکمرانی هوشمند است.
سومار شاید در نقشه جغرافیا تنها یک مرز باشد، اما در منطق ژئواکونومی میتواند به یکی از مهمترین داراییهای راهبردی ایران تبدیل شود؛ گذرگاهی که با کوتاهترین مسیر زمینی به بغداد، دسترسی به شبکه حملونقل عراق و ظرفیت تبدیل شدن به یک هاب لجستیکی، این توان را دارد که از یک پایانه مرزی فراتر رفته و به پیشران تجارت، ترانزیت و توسعه غرب کشور و حلقهای اثرگذار در کریدورهای اقتصادی غرب آسیا بدل شود.
گاهی سرنوشت یک منطقه نه در اتاقهای تصمیمگیری، بلکه در مرزی رقم میخورد که سالها کمتر دیده شده است. سومار امروز دیگر تنها یک گذرگاه مرزی نیست؛ نقطه تلاقی ژئوپلیتیک، اقتصاد و امنیت ملی است؛ جایی که هر روز تأخیر در توسعه زیرساختها، میتواند بخشی از مزیت راهبردی ایران را به سود کریدورهای رقیب واگذار کند. پرسش اصلی این نیست که سومار چه ظرفیتی دارد؛ پرسش این است که آیا حکمرانی توسعه، پیش از آنکه فرصت از دست برود، خواهد توانست جغرافیا را به قدرت اقتصادی تبدیل کند؟