شکستن استخوان مردم زیر بار گرانی

روزنگارآنلاین،محمد جمشیدی- مدیریت اقتصاد و بازار در هر شرایطی از ابتدایی‌ترین و اصلی‌ترین وظایف مسئولان به شمار می‌رود. این امر در زمان جنگ و بروز حوادث، ضرورتی مضاعف می‌یابد. در واقع مدیریت این بحران‌ها است که عیار یک مدیر و مسئول کشور را نشان می‌دهد.
متأسفانه مدتی است که جنگی ظالمانه توسط استکبار جهانی و سرسپردگان جیره‌خوار آنها بر کشور عزیزمان تحمیل شده است. جنگی که با پایمردی مثال زدنی مردم همیشه در صحنه از یک سو و جان‌فشانی نیروهای مسلح از سوی دیگر، می‌رود تا به شکستی مفتضحانه برای متجاوزان بدل گردد.
آنچه در این جنگ ناخواسته برای چندمین بار به جهانیان مخابره شد، حضور تاریخی آحاد ملت و ایثار بی‌مانند ایرانیان در صحنه بود که آب پاکی را روی دست دشمنان این آب و خاک ریخت که چشم طمع به‌ این دیار اهورایی نداشته باشند. اما در این فضا در کنار حجم ویرانی‌های ناشی از جنگ و داغ شهادت عزیزان از دست رفته،آنچه که درد مضاعف این ملت غیور شده، آوار گرانی‌هایی است که هر لحظه، کمر مردم را خم کرده و بار روانی و اقتصادی بسیار زیادی حادث کرده است.
بیکاری تعدادی از کارگران بواسطه تعدیل نیرو یا تعطیلی کارخانجات و واحدهای تولیدی، قطعی طولانی مدت اینترنت و بیکاری شاغلان این حوزه و … که از پیامدهای تحمیل این جنگ ظالمانه است، باعث شده که گرانی افسارگسیخته‌ای در همه اقلام روی دهد که بدین سبب قدرت خرید مردم بسیار کم شده و خانوارها اجبارا خیلی از اقلام واجب را از سفره خود حذف نموده‌اند.
واضح است در این میان نباید از سودجویی تعدادی از محتکران و سودجویان غافل شد اما این موضوع نمی‌تواند رافع مسئولیت و ترک فعل تیم اقتصادی دولت گردد. هرچند که مدام از دستورات رئیس دولت و رؤسای سایر قوا خبرهایی به منظور کنترل گرانی،برخورد با گران‌فروشی و مهار تورم، منتشر می‌شود، ولی ظاهرا هیچ کدام از این اوامر، راه به جایی نبرده و آنچه به جایی نرسد فریاد همین مردم است که سفره‌هایشان هر روز کوچک و کوچک‌تر می‌شود.
طبقه متوسط و ضعیف جامعه که اکثریت مردم را شامل می‌شود، این روزها در کنار وداع همیشگی با خرید خودرو که قیمت آن سر به ثریا کشیده است،رشد چندصد درصدی اجاره بهای سرپناه و … حداقل باید بتوانند با نان خالی که آن هم بهایی چند برابر یافت، شکم خانواده را سیر کنند؛ آیا این خواسته زیادی است؟
باید پرسید که مسئولان دقیقا کجا هستند و چه‌ می‌کنند؟ در حالی که دشمنان هر لحظه در پی ایجاد فتنه داخلی هستند،چرا با این سوءمدیریت‌ها زمینه نارضایتی عمومی را فراهم می‌کنند؟ تا دیروز بهانه برای شانه خالی کردن از انجام وظیفه، تحریم بود و امروز جنگ هم برای توجیه کردن بی‌تدبیری به آن اضافه شد.آنچه که به مردم مربوط بود به درستی انجام شد حال نوبت مسئولان است باید قبل از آنکه دیر شود کاری کنند.