چالش‌های مدیریت آبفا کرمانشاه؛ از وعده‌های بی‌سرانجام تا مطالبه‌گری عمومی

مدیریت منابع آب و فاضلاب جایگاهی ویژه در نظام اداری کشور دارد و بر اساس قوانین موجود، دولت مکلف است سیاست‌گذاری، برنامه‌ریزی و نظارت بر مصرف و توزیع آب را به‌گونه‌ای انجام دهد که منافع عمومی تأمین شود. در استان کرمانشاه، مشکلات مربوط به تأمین، توزیع و تصفیه آب در سال‌های اخیر، انتقادات گسترده‌ای را از سوی شهروندان و کارشناسان به همراه داشته است. افت فشار مداوم در برخی مناطق، هدررفت بالای آب به دلیل فرسودگی شبکه توزیع، تأخیر در اجرای پروژه‌های توسعه‌ای و بحران مدیریت فاضلاب شهری، نشان می‌دهد که برخی الزامات قانونی در حوزه مدیریت این خدمات زیرساختی به‌درستی رعایت نشده است.

بر اساس قوانین اداری، شهروندان حق دارند در مواردی که عملکرد دستگاه‌های اجرایی موجب تضییع حقوق آن‌ها می‌شود، پیگیری‌های لازم را انجام دهند. یکی از مصادیق تضییع حقوق عمومی، تأخیر غیرموجه در اجرای طرح‌های توسعه‌ای است که منجر به استمرار مشکلات و نارضایتی گسترده شهروندان شده است. شرکت آب و فاضلاب استان کرمانشاه به‌عنوان یک نهاد خدمات‌رسان، مکلف به انجام تعهدات خود در حوزه بهبود کیفیت خدمات است، اما شواهد نشان می‌دهد که روند اجرای برخی پروژه‌های ضروری، به‌ویژه در حوزه اصلاح شبکه توزیع و تقویت فشار آب در مناطق مرتفع، با کندی همراه بوده است.

دستگاه‌های اجرایی موظف‌اند برای افزایش بهره‌وری و کاهش هزینه‌های عمومی از روش‌های نوین مدیریتی بهره گیرند. بااین‌حال، در موضوع اصلاح شبکه فرسوده آب کرمانشاه، هنوز اقدامات مؤثری در زمینه هوشمندسازی توزیع آب یا استفاده از سامانه‌های مدیریت نشت و پایش لحظه‌ای صورت نگرفته است. این موضوع علاوه بر ایجاد خسارت به منابع ملی، موجب نارضایتی شهروندان شده و می‌تواند مصداق ترک فعل مدیریتی محسوب شود.

بر اساس قوانین مرتبط، شرکت‌های آب و فاضلاب موظف به تأمین آب سالم، توزیع مناسب و جمع‌آوری و دفع فاضلاب بهداشتی هستند. تأخیر در اجرای این وظایف و ارائه خدمات نامناسب، می‌تواند منجر به نقض حقوق شهروندان شود. گزارش‌های میدانی نشان می‌دهد که برخی نقاط مرتفع کرمانشاه، به‌ویژه در ماه‌های گرم سال، با مشکل جدی در تأمین آب پایدار مواجه‌اند. اگرچه مدیرعامل شرکت آب و فاضلاب استان در این خصوص به محدودیت‌های بودجه‌ای اشاره کرده، اما بر اساس اصول حقوق اداری، هیچ عذری نمی‌تواند توجیهی برای نقض حقوق اساسی شهروندان باشد. عدم ارائه برنامه مشخص، شفاف و زمان‌بندی‌شده برای حل این بحران، موجب افزایش نگرانی‌های عمومی شده است.

مدیریت فاضلاب شهری، به‌عنوان یکی از حوزه‌های حیاتی زیرساخت‌های شهری، مستقیماً با سلامت عمومی و حقوق زیست‌محیطی شهروندان در ارتباط است. بر اساس قوانین محیط‌زیستی، هرگونه کوتاهی در مدیریت پسماندهای شهری و پساب‌های فاضلاب که منجر به آلودگی منابع آب شود، مسئولیت حقوقی برای دستگاه متولی در پی خواهد داشت. در کرمانشاه، برخی مناطق با معضل نشت فاضلاب و انتشار بوی نامطبوع مواجه‌اند. این مسئله علاوه بر ایجاد نارضایتی عمومی، ممکن است به مخاطرات بهداشتی و زیست‌محیطی منجر شود. با توجه به اینکه بخشی از مشکلات موجود ناشی از فرسودگی زیرساخت‌های فاضلاب است، انتظار می‌رود که شرکت آب و فاضلاب استان کرمانشاه، با ارائه برنامه‌ای مدون و اعلام دقیق میزان اعتبارات موردنیاز، نسبت به رفع این معضل اقدام نماید.

دستگاه‌های اجرایی موظف‌اند اطلاعات مربوط به عملکرد، بودجه و پروژه‌های خود را به‌طور شفاف در اختیار مردم قرار دهند. در خصوص شرکت آب و فاضلاب استان کرمانشاه، یکی از مطالبات اصلی، ارائه گزارشی دقیق و قابل ارزیابی از اقدامات انجام‌شده برای حل مشکلات حوزه آب و فاضلاب است. تاکنون، اطلاعات شفافی درباره میزان دقیق هدررفت آب، پیشرفت پروژه‌های اصلاحی و اعتبار اختصاص‌یافته به این حوزه منتشر نشده است. این مسئله علاوه بر ایجاد ابهام در افکار عمومی، زمینه‌ساز کاهش اعتماد شهروندان به مجموعه مدیریتی این شرکت شده است.

ضروری است که شرکت آب و فاضلاب استان کرمانشاه در جهت بهبود شرایط فعلی، اقداماتی همچون تسریع در اجرای پروژه‌های اصلاح شبکه توزیع آب، ارائه گزارش‌های شفاف و دقیق درباره میزان پیشرفت طرح‌های توسعه‌ای، اتخاذ تدابیر اجرایی برای حل معضل افت فشار آب در مناطق مرتفع، تأمین منابع مالی پایدار و اجرای برنامه‌های مدون برای اصلاح شبکه فاضلاب شهری و افزایش سطح پاسخگویی مدیران ارشد شرکت را در اولویت قرار دهد.