هم‌زمانی کم‌سابقه سفرها، تماس‌های مستقیم در سطح سران و فعال‌شدن کانال‌های امنیتی و دیپلماتیک در منطقه، از ورود پرونده ایران و آمریکا به مرحله‌ای حکایت دارد که در آن منطق «مدیریت بحران» جایگزین سیاست تعلیق و انتظار شده است؛ مرحله‌ای که در آن بازیگران منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای، با درک هزینه‌های ساختاری هرگونه درگیری، می‌کوشند از طریق بازآرایی دیپلماتیک و بازتعریف موازنه منافع، مانع لغزش خاورمیانه به یک بحران امنیتی غیرقابل‌کنترل شوند.