خودزنی و تخریب سرمایه‌های انسانی؛ مانع توسعه کرمانشاه

کرمانشاه با تمام ظرفیت‌های تاریخی، جغرافیایی و انسانی خود، همچنان در مسیر توسعه‌ای که شایسته آن است، به کندی پیش می‌رود. یکی از عوامل بازدارنده اصلی در این مسیر، فضای نامطلوب رقابت ناسالم و بی‌توجهی به سرمایه‌های انسانی است؛ پدیده‌ای که به‌جای ایجاد هم‌افزایی، موجب حذف نیروهای توانمند و دلسردی نخبگان شده است.

در حالی که مناطق پیشرو بر حفظ و جذب نخبگان خود تأکید دارند، متأسفانه در کرمانشاه، برخی جریان‌ها و افراد، به‌جای حمایت از شایستگان، آنان را با چالش‌ها و موانع متعدد روبه‌رو می‌کنند. این رویه نه‌تنها فرصت‌های توسعه را از بین می‌برد، بلکه موجب فرار استعدادهای بومی و کاهش انگیزه نیروهای کارآمد برای ماندن و خدمت‌رسانی می‌شود.

چگونه می‌توان انتظار پیشرفت داشت، وقتی که استعدادهای بومی به جای حمایت و پرورش، درگیر رقابت‌های ناسالم و فضای نامناسب ارزیابی و تصمیم‌گیری می‌شوند؟ چگونه می‌توان به آینده‌ای روشن امیدوار بود، وقتی که مهم‌ترین ظرفیت توسعه، یعنی نیروی انسانی، درگیر چرخه‌ای از بی‌اعتمادی، حذف و سرخوردگی می‌شود؟

نقش رسانه‌ها در توسعه غیرقابل‌انکار است، اما زمانی که برخی رسانه‌های غیرحرفه‌ای به جای اطلاع‌رسانی صحیح، به ابزار رقابت‌های غیرسازنده و منافع محدود تبدیل می‌شوند، آسیب‌های جبران‌ناپذیری به اعتماد عمومی و روند توسعه وارد می‌شود. رسانه‌هایی که به‌جای تقویت و معرفی نخبگان، با جریان‌سازی‌های نادرست مسیر را برای افراد کم‌تجربه اما وابسته هموار می‌کنند، در واقع موانع اصلی پیشرفت محسوب می‌شوند.

اکنون زمان آن رسیده است که کرمانشاه در مسیر اصلاح قرار گیرد. باید به‌جای کنار گذاشتن نیروهای توانمند، از آنان حمایت کرده و بستر مناسبی برای بازگشت استعدادهای مهاجرت‌کرده فراهم ساخت. بسیاری از نخبگان کرمانشاهی که امروز در سایر استان‌ها یا نقاط دیگر فعالیت می‌کنند، در صورت ایجاد فضای مطلوب، می‌توانند به استان بازگردند و نقشی کلیدی در پیشرفت آن ایفا کنند. این مهم تنها زمانی تحقق خواهد یافت که فضای مدیریتی و رسانه‌ای استان به سمت تعامل سازنده حرکت کند و به‌جای حاکمیت روابط، تخصص‌محوری و شایسته‌سالاری مبنای تصمیم‌گیری‌ها قرار گیرد.

کرمانشاه بیش از هر زمان دیگری نیازمند نخبگان مستقل، متخصص و توانمند است. توسعه، در بستری شکوفا می‌شود که نیروی انسانی شایسته، احساس امنیت، احترام و حمایت کند. آینده این استان در گرو پایان دادن به خودزنی، پرهیز از هدررفت سرمایه‌های انسانی و آغاز مسیری نو بر پایه تعامل، هم‌افزایی و بهره‌گیری حداکثری از ظرفیت‌های بومی است.